اکسترودر برای اولین بار در قرن ۱۸ ظاهر شد و اکسترودر دستی پیستون ساخته جوزف برامه از اینج در سال ۱۷۹۵ برای ساخت لوله های سرب بدون درز اولین اکسترودر جهان محسوب می شود. از آن به بعد، برای ۵۰ سال اول قرن ۱۹، اکسترودر اساساً تنها در تولید لوله های سرب، فرآوری ماکارونی و دیگر غذاها، آجرسازی و صنعت سرامیک مورد استفاده قرار می گرفت.
اکسترودر لاستیکی که در سال ۱۸۷۰ ظاهر شد اکسترودر خوراک داغ بود. ماده لاستیکی که تغذیه می کند باید گرم گداخته شود، و تغذیه یکنواخت، پایدار و ثابت است و دمای مواد در دمای ۵۰ تا ۷۰ درجه سانتی گراد نگهداری می شود. با این حال اکسترودر خوراک داغ دارای یک پیچ کوتاه و شیار نخ عمیق است و اثر همگن سازی ایده آل نیست. از دهه ۱۹۷۰ پدیده ای وجود داشت که نسبت جنبه کوچکتر شده است. با این حال، به دلیل اینکه اکسترودر خوراک داغ می تواند به طور مداوم لاستیک را اکستروژن کند، عمل ساده است، کارایی تولید بالا است، و شکل محصول تمام شده پس از اکستروژن پایدار است، بنابراین اکسترودر خوراک داغ هنوز در فرایند تولید بسیاری از محصولات مورد استفاده قرار می گیرد.
اکسترودر خوراک داغ در تولید لاستیک برای اکستروژن آج های مختلف و پروفایل های لاستیکی، و برای اکستروژن عقب مانده و خالی لاستیکی در تولید شیلنگ های لاستیکی، کابل ها و دیگر محصولات لاستیکی استفاده می شود.
اکسترودر خوراک سرد در دهه ۱۹۴۰ ظاهر شد، در دهه ۱۹۶۰ ترویج و محبوبیت یافت و به تدریج به جریان اصلی توسعه در دهه ۱۹۸۰ تبدیل شد. تا اوایل دهه ۱۹۹۰ محصولاتی که توسط اکسترودرهای خوراک سرد در کشورهای توسعه یافته مانند اروپا و آمریکا تولید می شدند، ۹۵٪ کل تولید را به خود می دادند.
اکسترودرهای لاستیکی شامل اکسترودرهای پیچ جداگانه، اکسترودرهای پیچ بافل، اکسترودرهای پیچ حفره ای، اکسترودرهای مخلوط کننده انتقال، اکسترودرهای پیچ پین و اکسترودر مخلوط کننده انتقال چند کاناله (MCT) اکسترودر و غیره هستند.
