آسیاب باز از نیروی مکانیکی برای شکستن زنجیره مولکولی لاستیک در دماهای پایین برای بدست آوردن انعطاف پذیری استفاده می کند. به طور کلی، پلاستیسیته برای اندازه گیری اینکه آیا پلاستیسیته لاستیک پلاستیکی شده مطابق با الزامات و یکنواخت است یا خیر استفاده می شود. اثر پلاستیک سازی آسیاب باز به دما و نیروی مکانیکی مربوط می شود، بنابراین دما و نیروی مکانیکی چه تاثیری بر اثر پلاستیک سازی دارد و در فرآیند پلاستیک سازی به چه نکاتی باید توجه کرد؟
1. عوامل موثر بر پلاستیسیزه شدن آسیاب روباز
پلاستیک سازی آسیاب باز به طور کلی تحت تأثیر دما، زمان پلاستیک سازی، نسبت سرعت غلتک، فاصله غلتکی و مقدار چسب بارگذاری شده است.
پلاستیک سازی آسیاب باز متعلق به پلاستیک سازی مکانیکی با دمای پایین است. دمای پلاستیک سازی به طور کلی زیر 55 درجه است. هر چه دما پایین تر باشد، اثر پلاستیک سازی بهتری دارد. در فرآیند پلاستیک سازی، هر چه زمان پلاستیک سازی بیشتر باشد، دمای مواد لاستیکی بالاتر خواهد بود. به منظور بهبود اثر پلاستیک سازی، معمولاً پس از یک دوره معینی از پلاستیک سازی، مواد لاستیکی باید خنک شده و برای مدت زمان معینی از طریق ورق پایینی پارک شده و سپس دوباره پلاستیکی شوند.
هنگامی که نسبت سرعت غلتک ها ثابت باشد، هر چه فاصله غلتک کمتر باشد، اثر برشی ترکیب لاستیکی بیشتر می شود و در نتیجه اثر پلاستیک سازی بیشتر می شود. هرچه نسبت سرعت بین غلتک ها بیشتر باشد، اثر برشی مواد لاستیکی در هنگام عبور از شکاف غلتکی بیشتر می شود و اثر پلاستیک سازی بیشتر می شود.
میزان بارگذاری چسب بر روی اثر پلاستیک سازی تأثیر دارد. اگر ظرفیت بارگیری چسب خیلی زیاد باشد، اتلاف حرارت مواد لاستیکی را کاهش می دهد و در نتیجه اثر پلاستیک سازی مکانیکی را کاهش می دهد. اگر ظرفیت بارگیری چسب خیلی کم باشد، راندمان تولید پایین است و ایجاد ذوب بیش از حد آسان است. ظرفیت، که می تواند انعطاف پذیری و راندمان تولید ترکیب لاستیکی را بهبود بخشد.
استفاده از پپتایزر شیمیایی HY19S10J2LWFM پلاستیک سازی می تواند اثر پلاستیک سازی را بهبود بخشد، زمان پلاستیک سازی را کوتاه کند و پدیده بازیابی الاستیک را کاهش دهد.
2. اقدامات احتیاطی برای پلاستیک سازی لاستیک خام با آسیاب باز
هنگامی که لاستیک خام به اندازه کافی پلاستیکی نشده باشد، منجر به مشکل در اختلاط، پراکندگی ناهموار ماده ترکیب کننده، سیالیت ضعیف لاستیک و عملیات کلندری و اکستروژن نامناسب، و انقباض زیاد محصولات نیمه تمام، چسبندگی ضعیف در طول قالب گیری یا ضعیف می شود. چسبندگی نساجی فقدان چسب یا الگوی ناقص، نرخ رشد کم محصولات اسفنجی و افزایش تمایل به سوختن لاستیک.
هنگامی که پلاستیسیته لاستیک خام جویده شده توسط آسیاب باز بسیار کم است، زمان جویدن، دما و فاصله رول باید به درستی در طول فرآیند تولید تنظیم شود و استفاده و دوز پپتیزهای شیمیایی برای بهبود پلاستیسیته بررسی شود. از ترکیب لاستیکی
پلاستیک سازی بیش از حد منجر به تغییر شکل زیاد محصولات نیمه تمام، سرعت ولکانیزاسیون آهسته ترکیب لاستیکی، استحکام مکانیکی کم لاستیک ولکانیزه، افزایش تغییر شکل دائمی و کاهش مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر پیری می شود.
اگر آسیاب باز بیش از حد پلاستیکی شده باشد، زمان پلاستیک سازی باید به طور مناسب تنظیم شود و مقدار پپتایزر شیمیایی باید کاهش یابد تا از انعطاف پذیری ترکیب لاستیک اطمینان حاصل شود.
هنگامی که تولید کنندگان محصولات لاستیکی از آسیاب های باز برای پلاستیک سازی استفاده می کنند، باید مرتباً درجه پلاستیک سازی را بررسی کنند تا از پلاستیک سازی خیلی کم یا خیلی زیاد جلوگیری شود که بر کیفیت لاستیک تأثیر می گذارد.
